„Światło linii czasu” w CKiS. Wystawę można oglądać do 3 sierpnia

Wystawa  Ilony Djoniziak, to powrót do czarnej, ostrej linii wywiedzionej z grafiki warsztatowej. Linia ta – niezwykle cienka, konstrukcyjna – balansuje pomiędzy dwuwymiarem a przestrzennym trójwymiarem. Prezentowane prace, choć powstały w różnych momentach, łączy wspólny wątek – poszukiwanie interakcji tej tradycyjnej formy graficznej ze światłem.

To światło nie jest tu przedstawione klasycznie, w formie waloru rysunkowego – lecz istnieje fizycznie, dzięki zastosowaniu fotoluminescencyjnych warstw. Dzięki nim światło „nasiąka” materię, a w ciemności może stać się przewodnikiem – wskazującym drogę lub sens. Grafiki nanoszone na szkło ujawniają przestrzeń za sobą, gdzie światło przenika przez formę. To refleksja nad ruchem, współczesnością i zmysłowym, minimalistycznym doświadczeniem przestrzeni.

Na wystawie zaprezentowane zostały dwie instalacje artystyczne, które stanowią integralną część ekspozycji i rozwijają jej główne wątki – refleksję nad czasem, światłem, przemianą i percepcją:

KOKONY CZEKANIA
Instalacja stanowi metaforę procesu oczekiwania jako transformacji. Kokon – jako forma przejściowa – symbolizuje czas zatrzymany, w którym może dokonać się przemiana. Odnosi się do nadziei, że z wewnętrznej ciszy i zamknięcia może wyłonić się coś nowego – nowa tożsamość, nowe życie. Biodegradowalne tworzywo, z którego wykonana jest instalacja, rozkłada się z czasem, co nadaje pracy dodatkowy wymiar – nie tylko symboliczny, ale i realny proces przemiany materii.
(materiał instalacji – tworzywo biodegradowalne – pozostawione w odpowiednich warunkach – rozłoży czas)

WZGLĘDEM OSI
Instalacja obrotowa odwołuje się do zjawisk astronomicznych i rytmu natury – obrotu planet, cykli dobowych, zmian perspektywy. Każdy obrót zmienia sposób, w jaki odbieramy światło i przestrzeń. Ruch wprowadza zmienność, ale i przewidywalność – każdy kolejny obrót to okazja do nowej obserwacji. Instalacja zachęca również do autorefleksji: zanim skupimy się na zewnętrznych relacjach i rytmach, warto zwrócić się ku sobie – „obrócić się wokół własnej osi”.
(materiał instalacji – tworzywo biodegradowalne – pozostawione w odpowiednich warunkach – rozłoży czas)

Obie instalacje wchodzą w dialog z pozostałymi pracami na wystawie, rozszerzając ich tematykę o element cielesności, ruchu i fizycznego doświadczenia przestrzeni.

Ilona Djoniziak jest absolwentką kierunku grafika warsztatowa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz dyplomowanym plastykiem ceramiki (Liceum Plastyczne w Kaliszu). Na co dzień pracuje jako projektantka graficzna, prowadzi warsztaty ceramiczne, aktywnie uczestniczy w lokalnych inicjatywach kulturalnych oraz organizuje pokazy filmowe i wystawy na swojej posesji. Brała udział w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych zarówno w kraju, jak i za granicą.