Nowa książka prof. dra hab. Andrzeja Grzywacza „Leśne drogi i bezdroża. Tom II”. Seminarium

Wydarzenie organizują Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie, Wydział Leśny i Technologii Drewna UPP oraz Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu. Partnerem jest Polskie Towarzystwo Leśne.

Seminarium rozpocznie się o godz. 12:00 w Kolegium Rungego, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu przy ul. Wojska Polskiego 52.

Program:

„Profesor Andrzej Grzywacz – trzykrotny doktor honoris causa”, prof. dr hab. Małgorzata Mańka, czł. rzecz. PAN

„Potrzeba poszukiwania sprzymierzeńców i przyjaciół”, prof. dr hab. Andrzej Grzywacz, czł. rzecz. PAN

„Ukryte bogactwo grzybów”, prof. dr hab. Piotr Łakomy

Las w czasach sporu. Nowa książka prof. dra hab. Andrzeja Grzywacza „Leśne drogi i bezdroża. Tom II”

Czy da się rozmawiać o lesie bez uproszczeń, emocjonalnych haseł i „gotowych prawd”? W drugim tomie „Leśnych dróg i bezdroży” prof. Andrzej Grzywacz wraca do tego, co w debacie o przyrodzie najważniejsze: faktów, doświadczenia i odpowiedzialności.

Lasy coraz częściej stają się tematem gorących sporów – w mediach, w Internecie i przy rodzinnych stołach. Jedni widzą w nich przede wszystkim przestrzeń ochrony przyrody, inni – niezbędne źródło surowca i miejsce pracy. Problem w tym, że publiczna dyskusja bywa dziś prowadzona skrótami myślowymi, a nie wiedzą. Na tym tle ukazuje się książka szczególna: „Leśne drogi i bezdroża. Tom II” autorstwa prof. Andrzeja Grzywacza – leśnika i badacza, który od lat przypomina, że las to złożony ekosystem i jednocześnie realna część gospodarki oraz życia społecznego.

Drugi tom to zbiór tekstów łączących publicystykę, popularyzację nauki i wątki historyczne. Autor przygląda się mechanizmom, które psują rozmowę o lesie: chwytliwym hasłom bez pokrycia, selektywnemu doborowi danych, modnym „eko-pozorom” oraz łatwemu wartościowaniu zjawisk bez znajomości kontekstu. W centrum pozostaje pytanie praktyczne: jak urządzać i chronić las mądrze, kiedy oczekiwania społeczne rosną, a wyzwania – od zmian klimatu po presję rekreacyjną – stają się coraz trudniejsze.

Czytelnik znajdzie tu również część stricte edukacyjną: o roli grzybów w przyrodzie, o bezpieczeństwie grzybobrania i o tym, jak wiele mitów narosło wokół tematów, które wydają się „oczywiste”. Trzecia, historyczna część książki prowadzi przez dzieje polskiego leśnictwa i nauk leśnych, pokazując, że dzisiejsze dylematy mają głębokie korzenie – a dobre rozwiązania wymagają pamięci i ciągłości. Ten kontekst pomaga zrozumieć dlaczego decyzje o lesie powinny być podejmowane z myślą o dekadach, nie o sezonie.

„Leśne drogi i bezdroża. Tom II” to propozycja dla tych, którzy chcą rozumieć las, a nie tylko o nim dyskutować. To książka o tym, że las pełni wiele funkcji, a odpowiedzialna rozmowa zaczyna się od zrozumienia procesów przyrodniczych i konsekwencji naszych działań. Autor nie unika tematów spornych, ale konsekwentnie posługuje się faktami i rozbudowanym kontekstem. Tym samym stosuje zasadę: najpierw wiedza i uczciwe argumenty, a dopiero potem oceny.