Kaliszanie uczcili Święto Wojska Polskiego i rocznicę Bitwy Warszawskiej [zdjęcia]

W uroczystości uczestniczyły władze miasta, przedstawiciele Rady Miasta Kalisza, przedstawiciele parlamentu, służby mundurowe, związki kombatanckie, przedstawiciele kaliskich szkół oraz uczelni, reprezentanci organizacji pozarządowych, społecznych i politycznych, stowarzyszeń, duchowieństwa i młodzież.

Ceremonia rozpoczęła się mszą świętą w Kościele Garnizonowym przy ulicy Kolegialnej. Po nabożeństwie uczestnicy przemaszerowali na Cmentarz Wojskowy przy ulicy Żołnierskiej na Majkowie. Tam, przy kaplicy majora Stefana Waltera, jednego z bohaterów Bitwy Warszawskiej, złożono wiązanki kwiatów i zapalono znicze.

- Spotykamy się dzisiaj, aby uczcić święto Wojska Polskiego oraz 106. rocznicę Bitwy Warszawskiej, jednej z najważniejszych bitew w historii Polski i Europy. 15 sierpnia 1920 roku polscy żołnierze stanęli do walki, której stawką była nie tylko obrona stolicy, ale także przyszłość odrodzonej Polski i wolnej Europy. Zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej zatrzymało ofensywę Armii Czerwonej i ocaliło niepodległość naszego państwa. W rocznicę Bitwy wspominamy tych, którzy tę niepodległość wywalczyli i byli gotowi zapłacić za nią najwyższą cenę - mówił prezydent Krystian Kinastowski. - Jednym z nich był major Stefan Walter, żołnierz, dowódca i kawaler Orderu Virtuti Militari, związany z Kaliszem i spoczywający tutaj, na Cmentarzu Wojskowym w Majkowie. 15 sierpnia 1920 roku major Walter został ciężko ranny, prowadząc swoich żołnierzy do natarcia pod Mokrem w obronie Przedmieścia Warszawskiego. Kilka tygodni później w wyniku odniesionych ran zmarł. Jego historia przypomina nam, że za wielkimi wydarzeniami, które znamy z podręczników, zawsze stoją konkretni ludzie. Ich odwaga, poświęcenie i odpowiedzialność za los ojczyzny. Dzisiaj składając kwiaty i zapalając znicze przy kaplicy majora Waltera oddajemy hołd nie tylko jemu, ale również wszystkim żołnierzom, którzy polegli w obronie Polski. Święto Wojska Polskiego jest również okazją do podziękowania współczesnym żołnierzom. Dziękuję za Waszą służbę, gotowość do działania i codzienną troskę o bezpieczeństwo Polski. Szczególnego znaczenia nabiera to dzisiaj, gdy za naszą wschodnią granicą wciąż trwa wojna, a sytuacja w naszej części Europy pozostaje niestabilna. W takich okolicznościach jeszcze wyraźniej widzimy, jak ważna jest silna, dobrze wyszkolona i nowoczesna armia. Ale bezpieczeństwo państwa to nie tylko sprzęt, liczebność armii czy systemy obronne. To przede wszystkim ludzie, ich kompetencje, odwaga, dyscyplina i gotowość, by w chwili próby stanąć w obronie wspólnego dobra. Dlatego wspominając bohaterów sprzed 106 lat, patrzymy również z szacunkiem na tych, którzy pełnią służbę dzisiaj. Niech pamięć o ich poświęceniu będzie dla nas zobowiązaniem. Zobowiązaniem do troski o Polskę, do odpowiedzialności za nasze wspólne bezpieczeństwo i pielęgnowania tego, co przez pokolenia była dla Polaków najważniejsze. Wolności i niepodległości. Wszystkim żołnierzom składam najlepsze życzenia z okazji Święta Wojska Polskiego. Życzę bezpiecznej służby.

Święto Wojska Polskiego to święto Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, obchodzone 15 sierpnia na pamiątkę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej w 1920 roku, stoczonej w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Wprowadzone ustawą Sejmu z 30 lipca 1992 r. (Dz.U. z 1992 r. Nr 60, poz. 303), obowiązującą od 13 sierpnia 1992.

Święto to przypada w dzień ustawowo wolny od pracy; 15 sierpnia jest również liturgicznym świętem Wniebowzięcia Matki Bożej.

W okresie II Rzeczypospolitej Święto Żołnierza obchodzono dla upamiętnienia walk w obronie Ojczyzny toczonych w 1920 roku. Wybrano dzień 15 sierpnia, bo w tym dniu w 1920 roku w godzinach nocnych pierwsze oddziały 21 Dywizji Górskiej rozpoczęły forsowanie Wieprza pod Kockiem. Rozpoczęto w ten sposób kontrofensywę, w wyniku której rozbito wojska rosyjskiego Frontu Zachodniego pod dowództwem Michaiła Tuchaczewskiego.

Ustanowienie Święta Żołnierza sankcjonował rozkaz Ministra Spraw Wojskowych gen. broni Stanisława Szeptyckiego nr 126 z dnia 4 sierpnia 1923 roku.