Już dziś rusza 33. La Strada!

33. LA STRADA – WCIELENIA I KREACJE to edycja poświęcona kreatywności.

Ciekawe inscenizacje, pomysły reżyserskie, wcielenia i kreacje aktorskie, oryginalne muzyczne projekty i inspirująca warstwa wizualna – fascynująca scenografia, szalone rekwizyty, przebrania, kostiumy, charakteryzacje, maski, lalki, żywy ogień na 3 sposoby i nowe technologie…

Piątek (12.06)

Plac Ratuszowy

godz. 18.00

Studium Animatorów Kultury w Kaliszu & Studnia Taneczna & Goście 

„W moim ogródecku”, performance taneczny (20 min)

Fot. Gabriela Michalak

„W moim ogródecku”

interaktywny performance taneczny na otwarcie festiwalu, z wykorzystaniem ludowej piosenki – w wersji z hip-hopowym beatem. „W moim ogródecku” to połączenie elementów ludowych ze współczesnymi – w ruchu, kostiumie i muzyce.

Studium Animatorów Kultury w Kaliszu

Dwuletnia państwowa szkoła artystyczno-animacyjna pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 45 lat kształcimy w zawodach artystycznych: animator tańca, animator działań teatralnych, animator działań filmowych, animator fotografii.

Fot. Gabriela Michalak

Rozwijamy i budzimy talenty artystyczne, animujemy poprzez sztukę. Nauka w naszym Studium jest dobrym przygotowaniem do

podjęcia ciekawej pracy bądź kontynuacji studiów na kierunkach związanych z kulturą, teatrem, mediami, rozrywką, reklamą, internetem, pracą z ludźmi.  Studium Animatorów Kultury

Poznański Teatr Aktora

„Czarodziejski ołówek”, familijny spektakl lalkowy (60 min)

„Czarodziejski ołówek”

„Więc chodź – namaluj swój świat”

Młody człowiek pragnie mieć siłę jaką ma Superman, marzy o czarodziejskiej różdżce Harry’ego Pottera, albo o czarodziejskim ołówku – gadżetach, które sprawiają, że „możemy więcej”. Jeden z nich – ołówek, za pomocą którego to, co narysowane, staje się prawdziwe, trafia w ręce Michała. Wykorzystując jego nadzwyczajną moc, chłopiec wyrusza w przygodę swojego życia, podczas której ma okazję przekonać się, że prawdziwa magia niekoniecznie tkwi na zewnątrz człowieka, a siła ołówka jest niczym w porównaniu z tym, co mamy wewnątrz.

Każdy z nas ma swoje supermoce!

Na przykładzie czarodziejskiej mocy ołówka, bajka ukazuje młodym widzom, że prawdziwa moc tkwi w nas samych i że żadne gadżety nie zastąpią wewnętrznej siły. Uświadamia również o potędze supermocy takich jak kreatywność, odwaga czy wyobraźnia – odmiennych od komiksowych, ale… prawdziwszych. Spektakl z piosenkami angażującymi w ich wykonanie widownię.

Poznański Teatr Aktora

Andrzej Wieczorek wykorzystując elementy komedii, dramatu, farsy i bajki ukazuje literaturę piękną w taki sposób, że uczniowie uważają ją za cenny dar, a nie za ciężki obowiązek lektur.

Od prawie 20 lat pisze i tworzy przedstawienia dla dzieci i młodzieży

szkolnej zgodnie ze wszelkimi wzorcami moralnymi, etycznymi i kulturowymi. Współpracując z nauczycielami, pedagogami szkolnymi oraz psychologami tworzy sztuki oparte na podstawie programowej oraz poruszające aktualne problemy młodych ludzi.

Piękne kostiumy oraz maski w otoczeniu nietuzinkowej dekoracji są przygotowywane przez artystów pracowni Wrocławskiego Teatru Lalek. Ponadto wykwalifikowani aktorzy wykorzystując grę w żywym planie, elementy teatru formy i ruchu potwierdzają słowa Tadeusza Kantora, że „Teatr jest najpiękniejszą ze sztuk, albowiem balansuje między sztuką a życiem”.  Poznański Teatr Aktora

Plac Ratuszowy / Ulice Kalisza / Park Miejski /Plac CKiS

około godz. 19.45

A3 Teatr – Kolekcjonerzy Wzruszeń (Polska, Włochy, Francja, Maroko, Turcja, Ukraina)

„Danse Macabre”, międzynarodowy spektakl wędrowny (60 min)

„Danse Macabre”

to uliczny performance, w którym artyści celebrują życie i śmierć w rytuale inspirowanym tradycyjnym w Ameryce Środkowej „El día de los muertos”. Wbrew pozorom nie chodzi o strach i ciemność, ale o uroczyste świętowanie żywych. Wiele krajów na świecie, ze względu na tradycję chrześcijańską, interpretuje śmierć jako uroczysty i poważny rytuał. Z drugiej strony w pogańskich tradycjach i w krajach takich jak Meksyk czy Portoryko jest to raczej radosne święto.

Fot. Piotr Chlipalski

Feeria kolorowych masek, mega-marionetek i ogromnych rekwizytów mogą zaskoczyć i niespodziewanie dotknąć każdego, sprawiając, że publiczność staje się częścią spektaklu. Jest radosny i zabawny w taki sposób, że widzowie stają się kluczowym elementem jego rozwoju.

W spektaklu bierze udział około dwudziestu aktorów, każdy z nich reprezentuje inną historię. Każda postać wciela się w konkretne wspomnienie śmierci bliskiej osoby, jak głosi tradycja latynoamerykańska. Każda maska wskazuje przyczynę śmierci noszącej ją postaci. Na przykład jedna z masek ma drzewo na szczycie, inna łódź. Byłyby to między innymi śmiertelne wypadki, takie jak upadek drzewa na kogoś lub historia rybaka, który wypłynął na ryby i nigdy nie wrócił.

Kostiumy artystów składają się z długiej czerwonej lub szarej sukienki i maski. Cały strój został zaprojektowany przez amerykańską artystkę Debrę Hand i opracowany z pomocą grupy międzynarodowych wolontariuszy Stowarzyszenia Kulturalnego „Pocztówka”.

Fot. Piotr Chlipalski

Parada rozpoczyna się powolnymi ruchami bohaterów przy akompaniamencie mrocznej i uroczystej muzyki. Ta pierwsza ponura atmosfera przyciąga uwagę publiczności tylko po to, by później zostać zdezorientowanym przez nagłą zmianę rytmu. Od tego momentu spektakle przekształcają się w energetyczny rytuał ruchu, w którym postacie będą tańczyć, bawić się i drażnić z publicznością.

Na zakończenie parady aktorzy zapraszają publiczność na dziesięć różnych krótkich przedstawień kukiełkowych. Pokazy te, które trwają mniej niż dziesięć minut, przedstawiają różnorodne historie związane z postaciami, pozwalają widzom przyjrzeć się bliżej ich narracjom w tle.

Fot. Piotr Chlipalski

A3 Teatr – Kolekcjonerzy Wzruszeń

A₃Teatr nie posługuje się tekstem, choć ten czasami pojawia się. Nie jest teatrem tańca, a jednak ruch łączy z muzyką. Nie jest pantomimą, a gloryfikuje gest. Nie trzyma się linearnych historii, a aktorów wiąże siatką wzajemności; wodzi na pokuszenie humoru i zasępienia, przerysowania zwyczajności, groteski i absurdu. Przetwarza codzienność tworząc z niej kod rytuałów, niezależnych aktów, które układają się na scenie w kolejne odsłony, sekwencje. Widzom pokazuje kalejdoskop obrazów – dynamicznych i statycznych, ostrych i rozmazanych wrażliwością. Nie nazywa rzeczy do końca, pozostawia tę sferę odbiorcy.  A3 Teatr – Kolekcjonerzy Wzruszeń

Plac CKiS

około godz. 21.00

Teatr Nikoli

„Kobieta i mężczyzna”, spektakl pantomimy (45 min)

„Kobieta i mężczyzna”

Inspiracją do powstania spektaklu był film „Kobieta i mężczyzna” w reżyserii Claude Lelouch z 1966 roku. Obraz ten stanowił jedynie impuls twórczy – spektakl oparty jest na odrębnym, autorskim scenariuszu.

To przedstawienie teatru ruchu podejmujące temat relacji międzyludzkich. Ukazuje, jak z drobnych, często niezauważalnych gestów i zachowań rodzą się konflikty, nieporozumienia

oraz emocjonalne napięcia. Sceny komediowe i dramatyczne przenikają się, tworząc poruszający obraz kruchości bliskości oraz potrzeby bycia dostrzeżonym.

Narracja pozbawiona słów – oparta na ruchu, ciele i symbolu – nadaje spektaklowi uniwersalny charakter, czyniąc go zrozumiałym niezależnie od języka i kultury.

Teatr Nikoli

Teatr poetycznej pantomimy, ruchu i ekspresji. Łączy w sobie elementy stylistyki niemego kina, tańca współczesnego, komedii, sztuki cyrkowej i akrobatyki. Wszystkie przedstawienia to mimodramy gdzie muzyka, ruch i gest są najważniejsze.
Największy nacisk stawiany jest na humor i pozytywną energię, które ułatwiają widzowi swoiste wejście w oglądany spektakl oraz przeżywanie go wspólnie z aktorami.
Dzięki nawiązanemu porozumieniu na linii artyści-publiczność, oglądający mogą wyjść po spektaklu pełni pozytywnych emocji i chęci do dalszego obcowania ze sztuką.  Teatr Nikoli

Teatr 3,5

„Can`t Escape”, widowisko z ogniem i efektami pirotechnicznymi (50 min)

„Can`t Escape”

Po wypiciu ostatniej szklanki czystej, nieskażonej wody. W gorączkowym poszukiwaniu kilku kropel paliwa do naszych nienasyconych baków. Z namiastką żywej przyrody zamkniętej w szklanym sanktuarium. Zbierając okruchy minionej świetności. Choć ucieczka jest niemożliwa, próbujemy! Ale dokąd?

„Can’t escape” – to obraz świata ucieczki do nikąd. Tuż po katastrofie. Pytanie o to, kim będziemy dla siebie nawzajem. Czy nasze życia, kariery i rozrywki znajdą dla siebie miejsce w nowej rzeczywistości? Czy potrafimy budować mosty między sobą ponad prymitywnym i egoistycznym konsumpcjonizmem?

To osadzone w post-apokaliptycznej estetyce widowisko, porusza temat kryzysu klimatycznego od strony pytań o nasze relacje wzajemne, po tym kiedy katastrofa będzie już tylko faktem historycznym.

„To przerażający obraz zarówno katastrofy ekologicznej, w skutek której doszło do zniszczenia ziemskiej flory, jak i walki człowieka o każdy oddech i choćby haust powietrza. Lista zagrożeń jest w tym spektaklu długa. A rozwiązań, jak się wydaje, nie ma. Twórcy tego spektaklu nie próbują nawet ich dawać, bo świat, który przedstawiają, to rzeczywistość, z której– jak wskazuje tytuł przedstawienia– nie ma ucieczki.” Joanna Królikowska, Festiwal Wioska Teatralna, Węgajty 2022

„Pełne akcji, dziania się przedstawienie, tętniące muzyką, wykorzystujące różne efekty wizualne, to celna diagnoza współczesności, która jak w krzywym zwierciadle przejrzeć może się w gorzkim obrazie stworzonym przez aktorów Teatru 3.5.”  Iwona Danilewicz, Niebywalesuwalki.pl, Suwałki 2021

Scenariusz i reżyseria: Marek Kurkiewicz
Muzyka: Ortalion, collage
Opracowanie plastyczne i scenografia: zespół Teatru 3.5
Premiera: czerwiec 2019

Obsada: Dominika Grenda, Weronika Kosior, Adrian Albrecht, Adrianna Albrecht, Marek Kurkiewicz, Barbara Janiszewska, Dima Cherkaskyi, Justyna Gregorkiewicz

UWAGA!
W spektaklu używamy efektów pirotechnicznych : dymy, jaskrawe flary, efekty stroboskopowe, migające światła (reflektory pojazdów), „kogutów” (pulsującego pomarańczowego światła).
Używamy także ognia w postaci płonącego pojazdu.
Treści spektaklu mogą oddziaływać na osoby o zwiększonej wrażliwości (sceny wojny, chaosu i podziału).

Teatr 3,5

Teatr 3.5 powstał w 2012 roku z inicjatywy Marka Kurkiewicza, aktora związanego wcześniej z trójmiejskim Teatrem Snów. Pierwsze kroki zespół stawiał w Sztumie, debiutując spektaklem scenicznym pt. „Małe Oczy”. Po krótkim czasie, przeniósł się do pobliskiego Dzierzgonia, gdzie w 2015 roku postanowił uruchomić własną, niezależną od instytucji przestrzeń do pracy.

Zainicjował także powstanie Wytwórni Kultury „BO-TAK”, której celem jest tworzenie środowiska dla ludzi teatru i kultury oraz prowadzenie działań twórczych i edukacyjnych.

Zespół tworzy głównie spektakle plenerowe i uliczne, nie stroni jednak od tradycyjnych przestrzeni scenicznych. Teatr 3.5 grał w wielu miastach Polski i za granicą m in. w Rosji, Czechach i Białorusi. Przedstawienia Teatru 3.5 operują najczęściej językiem metafory i plastyki, a ich podstawą są wyimprowizowane, kodowane później, precyzyjne działania.

Twórcy Teatru 3.5 opierają się teatralnym schematom, ramom i trendom. Niezmiennie eksperymentują, tworząc własny język artystyczny, poszukując drogi do szczególnego dialogu z widzem. W warstwie tematycznej 3.5, to teatr zdecydowanie społecznie-zaangażowany.  Teatr 3,5

Teatr A

„Exultet”, widowisko z ogniem (45 min)

Fot: Filip Tkacz

„Exultet”

„Exultet” to kolejna próba twórczej adaptacji języka spektakli ulicznych. Ogień i woda są głównymi tematami obrzędowego widowiska, rozgrywającego się na pograniczu teatru i ekstatycznego misterium. Spektakularne piękno tych pierwotnych żywiołów – to estetyczny obszar, w jakim rozgrywać się widowisko „Exultet”. Aktorzy Teatru A chcą zaprosić widzów do przeżycia wyjątkowego zdarzenia teatralnego, odwołującego się do najbardziej pierwotnych doświadczeń człowieka. Widowisko jest podróżą do świata dawno zapomnianego – pamięć o nim trwa jednak w najgłębszych pokładach podświadomości.

Fot: Filip Tkacz

W warstwie treściowej spektakl inspirowany jest tzw. „rytami przejścia” – obecnymi w kulturach różnych ludów ceremoniami inicjacji, umierania i rodzenia się na nowo, zmiany statusu społecznego i religijnego jednostki. Człowiek poprzez nie stawał się „kimś nowym”, obrzędy te „namaszczały” go do pełnienia nowych funkcji w społeczności, precyzyjnie określały jego nową tożsamość.

Fot: Filip Tkacz

Teatr A

W 2025 roku Teatr A obchodził 30-lecie działalności. Ich spektakle prezentowane były m.in. w rzymskim Panteonie, Holandii, Szwecji, Niemczech, Czechach, Bułgarii, Mołdawii, Rumunii, na Węgrzech, Słowacji, Litwie, Ukrainie i Białorusi.

Regularnie grają na mniejszych i większych scenach oraz festiwalach teatralnych.

Fot: Agnieszka Maciejewska

Byli m.in. na Theatrical Festival New Theatre w Budapeszcie (Węgry), Międzynarodowym Festiwalu Artystycznych Działań Ulicznych La Strada w Kaliszu, Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Ulicznych ULICA Festival w Krakowie, Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Ulicznych i Plenerowych FETA w Gdańsku, Festiwalu Teatralnym InQbator w Ostrołęce, Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Ulicznych im. Aliny Obidniak Sztuka ulicy w Jeleniej Górze, Festiwalu Teatru Otwartego w Świdnicy, Festiwalu Teatrów Ulicznych PARK w Drawsku Pomorskim, Małym Festiwalu Form Artystycznych w Nowym Sączu, Pomorskiej Gali Światła i Energii w Grudziądzu i wielu innych. Współtworzyli i wystawiali też megawidowiska w katowickim Spodku.  Teatr A

---

Gonzo & Teatr Fuzja

„Ćmy”, audiowizualne widowisko muzyczne (50 min)

Fot: Paweł Liszkowski

„Ćmy”

to działanie na styku muzyki, scenografii i teatru ruchu. Audiowizualne show oparte o twórczość Kuby GONZA Woźniaka wciągnie widzów do świata dubbowo-elektronicznych klimatów muzycznych płynących w abstrakcyjnej przestrzeni stworzonej przez Tomasza Ryszczyńskiego. Całość spajają taneczne ciała Anny Rozmianiec i Artura Małeckiego.

Zapraszamy na performatywny koncert dla ludzi spragnionych energetycznych przepływów między sceną a widownią. Nie zabraknie wzruszenia, miłości, współczucia, radości i śmiechu, mocnych brzmień.

Fot: Paweł Liszkowski

Gonzo porusza tematy, które dotykają, poruszają, oburzają. W Ćmach nie brakuje wzruszenia, miłości, współczucia, radości i śmiechu, a wszystko obleczone jest muzyką o mocnych, elektronicznych brzmieniach, które dostarczają dużo pozytywnej energii. Sugestywne obrazy, relacje stworzone przez aktorów/tancerzy wzmacniają treść, uwypuklają ją, stają się namacalne dla widza, który wchodzi w muzyczny świat, zatapia się i uczestniczy w nim razem z wykonawcami.

Jeśli ktoś lubi muzykę, która inspiruje, potrafi koić jak balsam i jednocześnie nie koloryzuje rzeczywistości – Gonzo potrafi to ująć w dźwięki i słowa.

Fot: Paweł Liszkowski

Reżyseria i choreografia: Anna Rozmianiec

Muzyka: Jakub GONZO Woźniak

Scenografia: Tomasz Ryszczyński

Reżyseria świateł: Tomasz Rozmianiec

Produkcja: Fundacja Asocjacji 2006 (Teatralny Golęcin)

Obsada: Anna Rozmianiec, Artur Małecki

Teatr Fuzja

jest poznańskim teatrem alternatywnym. Teatr rozpoczął działalność w 2006 r. Liderami i założycielami teatru są reżyserzy i aktorzy – Anna i Tomasz Rozmianiec. Fuzja ruchu, dźwięku, obrazu, rytmu i słowa, to język teatru, w którym zespół realizuje się najpełniej.

Teatr Fuzja jest jednym z założycieli Spółdzielni Teatralnej i bierze czynny udział we wszystkich projektach tej organizacji. Wspólnie organizują Festiwal Teatrów Zależnych, produkują i prezentują spektakle na festiwalach w Polsce i za granicą. Liderzy teatru prowadzą Pracownię Młodych – projekt edukacyjno-artystyczny dla młodzieży realizowany we współpracy z instytucjami kultury.  Teatr Fuzja

Codziennie

Studio Festiwalowe – „Siadaj i pogadaj”

Mini Miasteczko Festiwalowe

Gadżety festiwalowe w dobrej cenie

Dyrektor artystyczna festiwalu – Katarzyna Guzowska-Lelental

Pomysłodawca i dyrektor artystyczny do 26. edycji festiwalu – Andrzej Tylczyński

Projekt plakatu, afisza i grafik festiwalowych – Tomek Wolff

Sprawdź Program Festiwalu

Sprawdź Program Imprez Towarzyszących

Dołącz do Wydarzenia na Facebook