Biznes

Jeśli chcesz rozśmieszyć Pana Boga, opowiedz mu o swoich planach

2020-05-14 15:52:46 Dagmara Rybicka

Nagle, 12 marca świat po prostu się zatrzymał. W czasie 46 dni kwarantanny wstałam rano i pomyślałam, że trzeba zacząć działać – nie potrafię nie zarabiać i siedzieć bezczynnie czekając co przyniesie los. W chwili gdy klientki zaczęły korzystać z Vouchera Przyszłości mogłam zrobić wypłatę mojej pracownicy i uregulować podstawowe media. Bardzo mi to pomogło - opowiada Joanna Tyszer właścicielka Autorskiej Pracowni Fryzjerskiej, której determinacja stała się inspiracją do powstania w Trójmieście społecznego ruchu pod nazwą Empatyczne Innowacje.

Joanna Tyszer,  foto:  Anna Rezulak
Joanna Tyszer, foto: Anna Rezulak

Pamięta pani zawodowe początki?

Zawsze chciałam być fryzjerką jednak rodzice mieli wobec mnie zupełnie inne plany. Skończyłam liceum, zaczęłam studia mając przez cały czas w tyle głowy zamiłowanie do nożyczek. W pewnej chwili ta miłość przeważyła, rzuciłam Uniwersytet i rozpoczęłam kurs w Cechu Rzemiosła.

Jaki kierunek przegrał?

Psychologia.

Pewnie natychmiast wyczuwa pani nastroje klientek?

Myślę, że dzieje się to intuicyjnie. W zawodzie jestem od 12 lat, świadomym fryzjerem od 7. Czułam, że potrzebuję takiego czasu na naukę aby być w miejscu, które planowałam.

We własnym salonie?

Jestem niespokojnym duchem, więc od 2015 roku miałam trzy salony. Pierwszy był we Wrzeszczu przy ulicy Uphagena – kameralne i bezpieczne miejsce, którego w tamtym czasie potrzebowałam łącząc wychowanie trójki dzieci z klimatyczną enklawą dla klientów. Potem skoczyłam na głęboką wodę przyjmując propozycję przejęcia dużego salonu w budynku Alchemii zamieniając 30 metrów na 230. Ciekawe doświadczenie, które trwało prawie półtora roku powodując kolejny zwrot akcji. Z perspektywy czasu był to kamień milowy, który pozwolił mi znaleźć się tu, gdzie teraz jestem.

Gdy wszystko układało się zgodnie z planem, to świat nagle postanowił się zatrzymać

Jestem spontaniczna, mało kiedy planuję, wychodzi ze mnie artystyczna dusza i gdy po raz pierwszy założyłam wiele rzeczy, los postanowił zrobić na przekór w myśl, że jeśli chcesz rozśmieszyć Pana Boga opowiedz mu o swoich planach.

Co takiego miała pani w planach?

Nawiązałam współpracę z Dobrawą Piękos - Szymańską, która w zawodzie wytrenowała prawie całą Polskę. Właśnie otworzyła Akademię Dobrawa House of Hair Education zapraszając mnie do współpracy, jako trenerkę. W maju my trenerzy mieliśmy rozpocząć cykl szkoleń, ja równolegle zakładałam rozwój salonu planując tematy skrupulatnie, aby jak najlepiej dopasować je do życia prywatnego. Nagle, 12 marca świat po prostu się zatrzymał.

O czym pani wtedy pomyślała?

Podchodzę z lękiem do wydarzeń, w których coś się zatrzymuje. Jestem pracoholiczką, nie potrafię odpoczywać i ta utrata pewności, jaka czeka nas przyszłość oraz zamknięcie w domu spowodowały, że bardzo to odchorowałam. Miałam objawy detoksu – nie mogłam wstać z łóżka, czułam, że wszystko mnie boli. Po chwili otrząsnęłam się próbując wszystko zracjonalizować i znaleźć dobre strony w tym złym i strasznym okresie.

Są dobre strony?

Tak, czas z dziećmi. Dotychczas miałam poczucie, że niezależnie ile go poświęcałam zawsze było za mało. Spędziłam z dzieciakami w domu 46 dni, potem trochę się poluzowało i byliśmy w stanie zapewnić więcej atrakcji. Później wstałam rano i pomyślałam, że trzeba zacząć działać – ja nie potrafię nie zarabiać i siedzieć bezczynnie czekając co przyniesie los. Gdyby sytuacja była przewidywalna byłoby mi łatwiej, a tak byłam zdana na własne przeczucia.

Sprawdziły się?

Czułam, że będziemy zamknięci do końca maja i jakby wbrew temu natychmiast nastąpiło wyparcie, więc po pierwszym szoku i załamaniu nastrój zaczął się poprawiać. Kryzys wracał w chwilach oglądania wiadomości dlatego postanowiłam całkowicie wyeliminować telewizję ze swojego życia. Po 5 tysiącach potwierdzonych zakażeń odpuściłam sobie sprawdzanie światowych statystyk.

Czego najbardziej się pani bała? Jak poradziła sobie pani z widmem dość brutalnej prozy życia?

Aktualnie samodzielnie utrzymuję dom, więc w momencie gdy 13 marca wypisali się wszyscy klienci straciłam pracę. Gdy pojawił się cień wsparcia rządowego od razu złożyłam wnioski – i do tej pory nie otrzymałam pieniędzy. Nawet za opiekę, chociaż mam dwójkę dzieci do 8 roku życia. Trzeci tydzień czekam na decyzję o zwolnieniu z ZUS-u, która jest niezbędna by móc ubiegać się o subwencję w banku. Ani postojowego, ani tych 5 tysięcy, tym bardziej zasiłku opiekuńczego, a pamiętajmy, że są to naczynia połączone.

W bezradności zaczyna się czekanie na cud?

Ja znowu racjonalizowałam pozytywnie, zakładając, że dostanę pieniądze w jednym momencie i większą gotówkę będzie mi łatwiej rozparcelować. Mam oszczędności, które pozwalają trwać w stagnacji względnie spokojnie. Gdybym ich nie miała, nie wiem co by się wydarzyło. W takiej sytuacji są Beata Fryz i Magda Purchla, mistrzynie wizażu z którymi współpracuję – funkcjonowały dzięki temu, że malowały ludzi, pracując przy sesjach fotograficznych.

Myśli pani, że rząd podjął słuszne decyzje?

Nie jestem w stanie ocenić. Dla mnie są nielogiczne i co gorsza wzajemnie się wykluczają. Mimo, że jestem astmatyczką starałam się poważnie podchodzić do wymogu noszenia maseczki, która niestety po kilku dniach ewidentnie mi zaszkodziła. Zaczęłam brać większe ilości sterydów, zaczęłam mieć kłopoty z oddechem, więc noszenie stało się zagrożeniem. Dlatego praca w maseczce w skali 8 – 10 godzin jest dla mnie niewyobrażalna i boję się powikłań zdrowotnych. Myślę, że historia oceni, czy restrykcje były potrzebne, bo na tą chwilę zupełnie nie rozumiem mojego zakazu pracy, skoro dzieci mogły wrócić do przedszkoli. Pani na kasie ma kontakt z tysiącem ludzi w ciągu dnia, a ja prowadząc salon, który z definicji ma wymogi dezynfekcji jestem w zawieszeniu. Oczywiście mogę je spotęgować i wtedy użycie maseczki ochroni mnie przed wdychaniem oparów spirytusu i środków, które mają negatywny wpływ na moje zdrowie.

Dostrzega pani szansę powrotu do stanu sprzed pandemii?

Wszystko będzie inne. Smuci mnie duży dystans u ludzi, brak ufności. Nawet odbierając jedzenie jestem traktowana, jako intruz potencjalnie zakażony, który stwarza niebezpieczeństwo. Mnie to dotyka. Dostrzegam, że wielu z nas popadło w paranoję i przerażenie. Nie oceniam tego, tylko ta skrajność w zachowaniach jest przerażająca dlatego uważam, że należy zachować złoty środek.

Na czym miałby polegać?

Na życzliwości i racjonalnej ocenie. Zgadzam się, że nie należy wprowadzać dużych zgromadzeń ale codzienne funkcjonowanie, w którym będziemy przestrzegać zasad powinno pozostać niezmienne. Martwię się o klientów, z którymi w czasie izolacji złapaliśmy bliższy kontakt. Kilkoro z nich zwolniono z pracy, pozbawiono dochodów, co dla mnie również oznacza stratę. Zaproponowałam, że przecież ich przyjmę, mogą mi płacić na raty, czy w innym terminie, ponieważ trzeba sobie pomagać. Mam wrażenie, że izolacja doprowadziła do zawodowego nieszczęścia wielu ludzi. Biznesowe pomysły, które sprawdzały się przed wirusem nagle okazały się zbędne – takie osoby tracą całkowicie grunt pod nogami.

Jak jest z panią?

Mam szczęście. Przychylność pana Andrzeja właściciela wynajmowanego przeze mnie lokalu i wiara, że przetrwamy poskutkowała obniżeniem czynszu. Przez najtrudniejszy okres regulowałam jedynie świadczenia do wspólnoty. Firma Davines na której pracuję nie upomina się o niezapłacone faktury – zainicjowała akcję, w której klientki mogą wpłacić niewielką sumę na poczet usług.

Zainicjowane przez pomorskie ekspertki Empatyczne Innowacje wyszły pani i branży bardzo naprzeciw?

Tak. Po pierwsze nas jednoczą, po drugie dają realne wsparcie, bo w chwili gdy klientki zaczęły korzystać z Vouchera Przyszłości ja mogłam zrobić wypłatę mojej pracownicy i uregulować podstawowe media. Bardzo mi to pomogło. Cieszę się, że panie przyjdą, pewnie niektóre z nich będą wymagały po takim czasie znacznie więcej materiału, czasu i pracy, więc też nie mam sumienia podnosić ceny usługi. Nawet jeśli będzie odrobinę droższa to w odczuciu pań nic się nie zmieni, ponieważ jakąś kwotę wpłaciły wcześniej. Rozłożenie tego w czasie jest dobre – ja podreperowałam budżet, a klient nie wyda więcej.

Kolejne sprzedane Vouchery Przyszłości są kołem ratunkowym dla psychiki?

Wielkim, ponieważ utrzymują świadomość, że klient wróci. Wiążemy się niepisaną umową, w której nie mogę zgarnąć zaliczek i nagle zamknąć salonu. Wiara i chęć wsparcia przez klientów pomaga chcieć walczyć dalej. Przeszłam trochę w życiu, byłam w kilku sytuacjach w których powinnam zawiesić kłódkę na drzwiach, konsultanci biznesowi mówili: daj spokój, to się nie opłaca. Po drugiej stronie arkusza pełnego cyfr była jednak intuicja i wola walki, które stawiam na pierwszym miejscu, matematykę spychając na dalszy plan. Nie powiem pani, że jest łatwo i nie boję się powrotu. Przede wszystkim nie wiem ilu klientów do mnie wróci, a kolejną niewiadomą jest jesień i prognozowany wraz z nią wzrost zachorowań. Co wtedy zrobi rząd? Może chcieć ponownie zamknąć salony, a my wiedząc z czym to się je staniemy pod ścianą. Mam nadzieję, że do tego czasu rozpędzę się, rozkręcę jednak bez ryzyka podejmowania inwestycji skupiając się na odkładaniu pieniędzy, by mieć z czego żyć. Takie widmo i obawa przed powtórką są koszmarem ale skoro przeszłam długą i krętą drogę wirus nie może mi przeszkodzić.

Dziękujemy za przeczytanie tego artykułu.

Pomóż nam w rzetelnym informowaniu mieszkańców Kalisza i regionu. Wspieraj niezależne dziennikarstwo.

Naszą misją jest dostarczanie kaliszanom wszelkich informacji dotyczących życia społecznego, polityki, sportu i kultury. W dobie fake newsów oraz mediów zależnych od barw politycznych, dostarczamy informacje obiektywne, niezależne i rzetelne. Słuchamy głosu każdej strony, każdego środowiska, każdego mieszkańca. Wspieramy tych, którzy potrzebują pomocy i działają charytatywnie. Popieramy wszelkie akcje społeczne, relacjonujemy protesty, reprezentujemy interesy mieszkańców. Promujemy przedsiębiorców i firmy lokalne.

Jako medium internetowe stawiamy na szybkość i jakość przekazywania informacji. Podajemy tylko sprawdzone i potwierdzone wiadomości - weryfikowane u źródła. Nie szukamy tanich sensacji.

Od 2007 roku bezpłatnie udostępniamy Wam nasz portal. Jako jedyny portal lokalny umożliwiamy Wam samodzielne dodawanie własnych, niekomercyjnych artykułów. Jako jedyny portal lokalny oddajemy do Waszej dyspozycji archiwum artykułów z ostatnich 12 lat - jest ich prawie 40 tysięcy! Dostęp do wszystkich treści zawsze był, jest i będzie darmowy. Nie stoją za nami korporacje ani organizacje. Funkcjonujemy dzięki reklamodawcom i dzięki Wam - czytelnikom portalu Calisia.pl.

Na świecie coraz więcej tytułów wprowadza opłaty lub zachęca do dobrowolnego wspierania ( theguardian.com, Wikipedia ). W dobie koronawirusa, kiedy również i reklamodawcy przechodzą przez „turbulencje”, zachęcamy Was do dobrowolnego wsparcia Calisia.pl poprzez kliknięcie poniżej i wybranie jednej z opcji wsparcia (czyli dobrowolna wpłata). Nawet niewielka miesięczna kwota pomoże nam w rozwijaniu Calisia.pl. Wpłaty obsługuje bezpieczny i sprawdzony system PayPal. Z góry dziękujemy!

Przeglądaj zasoby Calisia.pl

TE ARTYKUŁY MOGĄ CIĘ ZAINTERESOWAĆ